Disruptie in de sector van opleidingen

Wie had dat zien komen? Laat staan zo drastisch, zo disruptief? Corona die niet enkel het land maar de hele wereld tot stilstand krijgt. Het leert ons wat écht van waarde is. Gezondheid als absolute prioriteit, belangrijker dan de directe economische weerslag. De impact is immens, de bedreiging voor tal van bedrijven levensgroot.

Wat doe je dan, als ondernemer? Was je verzekerd tegen dit soort realiteit? Is je sector beschermd? Zit je misschien tijdelijk in een stelsel van technische werkloosheid? Vrees je soms dat de job die je uitvoerde nooit meer dezelfde gaat zijn?

Ziehier enkele reacties afgelopen weken van concullega’s uit de opleidingswereld. Didier zei me: “er is een opleiding tot online faciliteren, misschien interessant voor ons als trainers.” Consultant Walter daagde me uit en schreef: “de kans om je beroep en jezelf heruit te vinden. Wat ga je doen, Kobe?” Joelle herinnerde zich Churchills quote ‘never waste a good crisis’ en vroeg me: “maar hoe?”

Eerlijk, het spreek me enorm aan te groeien en te leren, te veranderen. Mezelf, onze organisatie of (even naast mijn schoenen lopend) de ganse opleidingssector heruitvinden, het triggert me wel. Tegelijk voel ik dat de essentie van teamontwikkeling en leiderschap er juist in schuilt ruimte te maken voor het puur menselijke. Een high performing team excelleert niet louter omdat het haar taken mooi oplevert, maar omdat het oog heeft voor elkaar en collega’s werkelijk in verbinding staan. Een inspirerend leider kenmerkt zich niet zozeer door het toepassen van innovatieve technologie, maar door open te staan voor wat de mensen rond hem / haar bezighoudt.

Als een hele sector tijdens een lock-down verplicht wordt te werken met videocalls, dan ben ik ervan overtuigd dat voldoende trainers ook de mogelijkheden ontdekken van digitale communicatie. Een handvol zal er zelfs expert in worden en nadien graag mee aan de slag gaan. Maar veel meer mensen ervaren andermaal dat het virtuele het echte niet kan vervangen. Een emoticon is geen lichaamstaal, een smiley geen uitgesproken compliment, een gif van een knuffelende beer geen omarming, tinder geen relatie, een natuurdocumentaire geen wandeling in de buitenlucht.

Zo is online overleg ook geen meeting (letterlijk: ontmoeting), een app geen coaching in persoon, kan je bij een tutorial niet inspelen op de context en is een livestream van een MOOC (massive online open course) geen groepsleren.

Vandaar ben ik terughoudend om mee te gaan in de disruptie. Een opleiding digitaal? Tuurlijk voor wat betreft de gebruiksaanwijzing van een product of een te volgen procedure. Maar wat met kennis die niet zo 1 op 1 vaststaat? Wat met verkennen van mogelijkheden? Wat met een open feedback cultuur? Wat met een klimaat van samenwerken en experimenteren waar je naartoe wil? Wat met thinking out of the box (buiten het rechthoekige scherm voor je neus)?

Ik wil optimistisch zijn. Niet denken dat de opleidingssector nu gedoemd is, omdat we met zijn allen voortaan opleiding anders gaan organiseren. Of dat de bedrijven allemaal besluiten dat hun investeringen voorlopig niet meer naar hun humaan kapitaal moeten gaan.

Ik geloof dat iedereen nu ervaart waar we na de periode van social distancing des te meer nood aan zullen hebben. Terug in verbinding gaan, leren van elkaar, samen uitwisselen, zoeken in dialoog en relatie met elkaar hoe het verder moet en kan.

Tenzij offline gaan net disruptief is, blijven wij met OBB rotsvast aanbieden waar we al 43 jaar in uitblinken. Onze procesfacilitators ontvangen jou en je team graag in onze nieuwe Kasteel te Anhée, te midden van meer dan 20 hectare bos en natuur.



27 maart 2020

Disruptie in de sector van opleidingen

{{ popup_title }}

{{ popup_close_text }}

x